Αυξάνονται τα κρούσματα ρατσιστικής βίας
Οι μαρτυρίες Πακιστανών που έπεσαν θύματα επίθεσης από ομάδες νεαρών στις γειτονιές της Δυτικής Αθήνας
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ | Αθήνα – Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009 [εκτύπωση]
Στα βρώμικα και απωθητικά σοκάκια του ιστορικού κέντρου των Αθηνών δεκάδες Πακιστανοί- ανάμεσα σε μια πληθώρα φυλών- «κόβουν» βόλτες σε μικρές παρέες. Η ευφυής ειρωνεία της ιστορίας τούς θέλει να κινούνται πλησίον της οδού Μενάνδρου, δηλαδή σε έναν δρόμο αφιερωμένο σε έναν από τους επιγόνους του Μεγαλεξάνδρου, που είχε βασιλέψει τους «εν Μηδία και εν Περσίδι» και αργότερα ανήχθη σε θεότητα από τους βουδιστές με το όνομα Μιλίνδας.
Εκεί, στην Κρετίνου και στην Αναξαγόρα, ανάμεσα σε παλιές εισαγωγικές εταιρείες και καταστήματα με φθηνά ρούχα από μικρές βιοτεχνίες που παλεύουν να επιβιώσουν και σε μια μικρή αγορά από τηλεφωνεία, τουριστικά πρακτορεία, μπακάλικα και Ιnternet cafes που λειτουργούν άνθρωποι από την Ανατολή, βρίσκονται συγκεντρωμένα τα γραφεία και τα στέκια τους.
Πάνω από τη στοά, στον πρώτο όροφο μιας παλιάς οικοδομής, οι Πακιστανοί μάς κερνούν τσάι και τζελέμπι, ένα γλυκό του Πακιστάν, που στη γεύση μοιάζει με τη δική μας τουλούμπα. Σε μια σειρά καρέκλες κάθονται δύο μεσήλικοι και άλλοι δύο νεαροί, όλοι τους από την ασιατική χώρα. Στα πρόσωπά τους αποτυπώνονται δύο πράγματα: το πρώτο είναι τα δύο κύματα μετανάστευσης που τους έφεραν στη χώρα μας- το προδίδουν άλλωστε και οι διαφορετικές τους ηλικίες. Το δεύτερο είναι οι τραυματισμοί από το ρατσιστικό μένος μιας παρέας πιτσιρικάδων η οποία «δραστηριοποιείται» στο Αιγάλεω.
Εδώ και ημέρες στις γειτονιές του Αιγάλεω, αλλά και του Κολωνού, κατεγράφη μια σειρά επιθέσεων κατά Πακιστανών από νέα παιδιά, κάποια εκ των οποίων και μαθητές σχολείου. «Εμείς οι Πακιστανοί είμαστε ήσυχοι, δεν πίνουμε, δεν ενοχλούμε κανέναν. Η θρησκεία μας μιλάει για ειρήνη και σεβασμό. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί γινόμαστε στόχος» μας λένε. Πάνε σχεδόν δύο χρόνια πια που οι γειτονιές της Δυτικής Αθήνας, και όχι μόνο, βλέπουν τους Πακιστανούς να μετατρέπονται σε αποδιοπομπαίο τράγο αφού τα κρούσματα ρατσιστικής βίας βαίνουν αυξανόμενα.
«Βρισκόμουν κοντά στο άλσος του Αιγάλεωόταν 10-12 νεαροί, γύρω στα 20,με σταμάτησαν και χωρίς να πουν τίποτεάρχισαν να με χτυπάνε ασταμάτητα.Μου πήραν 200 ευρώ και το κινητό μου και έφυγαν» διηγείται ο κ. Μαζάρ Ικμπάλ, ένας πενηντάρης βιομηχανικός εργάτης που κοντεύει να συμπληρώσει δεκαετία στην Ελλάδα.
Δίπλα του ένας νεαρός στέκεται παγωμένος με τα μάτια στο πάτωμα, ενώ το κεφάλι του είναι γεμάτο ράμματα. Είναι ο κ. Μοχάμεντ Σαντζάτ, κάτοικος Ελλάδας εδώ και λίγους μήνες που «κυνηγάει το μεροκάματο από εδώ και από εκεί». «Βρισκόμουν κοντά στο Μπαρουτάδικοόταν με σταμάτησε μια παρέα νέων και μου είπαν:“Αστυνομικοί”. Εβγαλα τα χαρτιά μου να τους τα δείξω και άρχισαν να με βαράνε με ξύλα.Οταν τελείωσαν, έφυγαν» λέει ο κ. Σαντζάτ.
Ο κ. Ζαφάρ Ουλάχ ζει στην Ελλάδα περίπου δέκα χρόνια, εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής και μένει στο Αιγάλεω. Ο κ. Ουλάχ δέχθηκε επίθεση στο σπίτι του. «Εβγαινα από το σπίτι όταν μου επιτέθηκαν δύο άτομα. Ενας με κρατούσε από το χέρι και ο άλλος με βαρούσε.Μου πήραν τα χρήματα που είχα πάνω μου και μετά ήρθε ένα αυτοκίνητομέσα στο οποίο υπήρχε ένα ζευγάρι και τους μάζεψε» περιγράφει τη δική του περιπέτεια ο κ. Ουλάχ, ο οποίος είχε την ατυχία να κουβαλάει πάνω του το μηνιάτικό του (850 ευρώ) εκείνη την ημέρα.
Τ ελευταίος στη σειρά κάθεται ο κ. Αμτζάντ Τζαβέντ. Στους λίγους μήνες που βρίσκεται στην Ελλάδα και δουλεύει στην οικοδομή ο νεαρός Τζαβέντ πρόλαβε να γνωρίσει και τη σκληρότητα του ρατσισμού. «Ηταν 3 Μαρτίου όταν βγήκα από το σπίτι και πήγαινα στο περίπτερο για τσιγάρα.Εκείστην πλατεία με πλησίασαν οκτώ άτομα και άρχισαν να με βαράνε για να μου πάρουν τα λεφτά.Από ένα σημείο και μετά δεν θυμάμαι τίποτα.Μόνο ότι σε κάποια στιγμή με άφησαν και έφυγαν» διηγείται. Αν και ήδη έχουν περάσει δέκα ημέρες από την επίθεση, η μύτη του Τζαβέντ δεν έχει συνέλθει από τον ξυλοδαρμό.
Τα θύματα των επιθέσεων περιγράφουν τους δράστες ως μια ομάδα 15 ατόμων, με δύο κοπέλες ανάμεσά τους, γύρω στα 20-22. «Το μόνο που ζητάμε είναι Δικαιοσύνη.Να μη μας κυνηγούν κάθε μέρα» λένε οι Πακιστανοί. Εχθρικά δεν αντιμετωπίζουν τους μετανάστες μόνο οι ομάδες που τους επιτίθενται αλλά και η Αστυνομία, η οποία όποτε επιχειρούν να καταγγείλουν μια επίθεση εις βάρος τους είτε προσπαθεί να τους αποθαρρύνει από το να καταθέσουν μηνύσεις είτε δεν διερευνά καθόλου τις καταγγελίες τους. «Η Αστυνομία όλο μας λέει: “Ελάτε αύριο”. Δεν μας αφήνει να δώσουμε κατάθεση.Με το ζόρι κάνουμε τις μηνύσεις» σημειώνουν. «Μας έχει συμβεί στο Αιγάλεω, στον Ασπρόπυργο,στην Ελευσίνα.Οι σκοποί στο τμήμα μάς λένε ότι δεν υπάρχει αστυνομικός μέσα, ότι έχουν βγει όλοι περιπολία» σημειώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου «Ομόνοια» κ. Αφζάλ Μπατί.
«Αν μας δείρουν και μιλήσουμε, τρώμε κι άλλο ξύλο»
[«Εμείς οι Πακιστανοί διεκδικούμε ανοιχτά τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και αυτό προφανώς ενοχλεί κάποιους» λέει ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας κ. Τζαβέντ Ασλάμ (ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ/ ΕURΟΚΙΝΙSSΙ) ]
«Εμείς οι Πακιστανοί διεκδικούμε ανοιχτά τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και αυτό προφανώς ενοχλεί κάποιους» λέει ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας κ. Τζαβέντ Ασλάμ (ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ/ ΕURΟΚΙΝΙSSΙ)
Πριν από μερικές ημέρες, για πρώτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια που παρατηρείται έξαρση κρουσμάτων ρατσιστικής βίας στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα, προφυλακίστηκαν δύο νεαροί που κατηγορούνται για συμμετοχή στις πρόσφατες επιθέσεις. Εναντίον τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για «ληστείες και πρόκληση σωματικών βλαβών κατά συρροή από κοινού».
Το πιο ανησυχητικό από όλα είναι ότι τις ίδιες ημέρες που σημειώνονταν τα περιστατικά στο Αιγάλεω, λίγο πιο πέρα, στον Κολωνό, πολυάριθμη ομάδα μαθητών λυκείου της περιοχής επιτέθηκε και ξυλοκόπησε Πακιστανούς και κατέστρεψε το σπίτι τους. Το χειρότερο, ανάμεσα στους μαθητές δεν ήταν μόνον Ελληνες αλλά και αλλοδαποί δεύτερης γενιάς, γόνοι μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα. Επισήμως αυτή η επίθεση δεν έγινε ποτέ αφού ουδείς την έχει καταγγείλει (πέρα από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φ. Κουβέλη που έφερε το θέμα στη Βουλή), το ζήτημα όμως απασχολεί σοβαρά πια την εκπαιδευτική κοινότητα. Σε μια προσπάθεια να αλλάξει το κλίμα εκπαιδευτικοί ανέλαβαν την πρωτοβουλία να οργανωθεί προβολή της αντιρατσιστικής ταινίας «Η ζωή, τα προβλήματα και τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων». Ακόμη στο πλαίσιο αναστροφής του κλίματος παρουσιάστηκε έκθεση φωτογραφίας και έγινε συζήτηση με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών και μαθητών.
Αν και οι παθόντες δυσκολεύονται να απαντήσουν στο ερώτημα γιατί οι ομοεθνείς τους γίνονται θύματα ρατσιστικής βίας, ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας κ. Τζαβέντ Ασλάμ δίνει μια εξήγηση: «Πλέον εμείς οι Πακιστανοί διεκδικούμε ανοιχτά τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και αυτό προφανώς ενοχλεί κάποιους. Επιπλέον η είσοδος του ΛΑΟΣ στη Βουλή έδωσε δύναμη σε αυτούς που θέλουν να μας διώξουν» σημειώνει. «Ωστόσο,αν δεν σταματήσουν όλες αυτές οι επιθέσεις,θα γίνει κακό.Πρέπει όσοι εμπλέκονται σε αυτές να τιμωρηθούν για να μάθουν» τονίζει και προσθέτει: «Δεν γίνεται όποτε μας βλέπουν να τρίβουν τα χέρια τους και να μας χτυπάνε,ούτε βέβαια η Αστυνομία να μη μας επιτρέπει να κάνουμε μηνύσεις».«Αν μας δείρουν και μιλήσουμε,τρώμε κι άλλο ξύλο.Η αδράνεια της Αστυνομίας ενθαρρύνει και επιβραβεύει τους ρατσιστές» λέει ο κ. Ασλάμ.
Στην ερώτηση τι οπλίζει το χέρι παιδιών και επιτίθενται στους συμπατριώτες του η απάντησή του είναι απλή αλλά αποκαλυπτική: «Τα παιδιά ούτε ξέρουν τι θέλουν.Κάποια το περνούν για παιχνίδι.Πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να μορφωθούν και να σέβονται τους νόμους.Είναι ο μόνος τρόπος».
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=260920
